Μια Βροχερή Μέρα

• Σιχαίνομαι τη βροχή: μου φέρνει μελαγχολία.
• Ο καθένας μόνος του, παρέα με τα σεξουαλικά του όνειρα.
• Μου έμαθες πράγματα σημαντικότερα απ' αυτά που νομίζεις. Μου έμαθες καταρχήν να περιμένω στην ουρά. Και να παίρνω τη σειρά των άλλων, αν χρειαστεί. Αλλά ποτέ να μην παραπονιέμαι όποτε κάποιος παίρνει τη δική μου.
• Είναι απίστευτο το πόσο μπορείς να μεγαλώσεις μέσα σε μερικά λεπτά.
• Η ζωή επαναλαμβάνεται. Πάλι και πάλι και πάλι απ' την αρχή. Εμείς δεν έχουμε κανένα λόγο πάνω σ' αυτό.

ΦΕΥΓΩ...

Φεύγω:

• Θα πάω σ' ένα αφιλόξενο μέρος, γεμάτο εχθρούς!
• Θα πάω σ' ένα φιλόξενο τόπο, γεμάτο φίλους!

Εγώ διαλέγω τη δεύτερη επιλογή. Εσείς;

"Love Is A Ring, The Telephone"

When you take a life and steal its shadow

All that's left is humanity

When you take a life and steal tomorrow

All that's left... is you and me!

(Black Sabbath)

Maybe one of these days I'll spread my wings and fly away from this f***ing place. Until then... I'm waiting over my phone, hoping to hear it ring for me once again. Love is a ring? or is it the telephone we use to make the call? "That is the question..."

ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΟΛΥ... ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ

Επειδή κάποιος κάπου κάποτε με ρώτησε σχετικά απαντώ:

Δεν έχω εγώ πρόβλημα με τον κόσμο -
Ο κόσμος έχει πρόβλημα μαζί μου!

(Εντάξει αυτό είναι κλεμμένο...)

------------------------------------------------------------------------------------------------

ΤΟ ΡΗΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Η επιθυμία είναι το φως που οδηγεί το δρόμο της άγνοιας.

(Αυτό όμως είναι δικό μου!)

------------------------------------------------------------------------------------------------

Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Η ανειλικρίνεια και η υποκρισία δεν είναι το ίδιο πράγμα:

Ανειλικρινής είναι αυτός που δεν είναι ειλικρινής.

Υποκριτής είναι αυτός που υποκρίνεται τον ειλικρινή όταν είναι ανειλικρινής και υποκρίνεται τον ψεύτη όταν λεει την αλήθεια.

Ακόμη, η πράξη της υποκρισίας περιλαμβάνει την προσπάθεια να πείσεις τους άλλους ότι είναι κάτι που δεν είναι αλλά κυρίως την προσπάθεια να πείσεις τον εαυτό σου ότι είσαι κάτι που δεν είσαι.

------------------------------------------------------------------------------------------------

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

You can't always get what you want

You can't always get what you want

You can't always get what you want

But if you try sometimes...

You just might find...

You get what you need!

(Rolling Stones)

------------------------------------------------------------------------------------------------

Η ΑΠΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Αν δεν πάει ο Μωάμεθ στο Βουνό, πάει το Βουνό στο Μωάμεθ

...όπως....

Αν δεν πάει το Εγώ στην Ευτυχία, πάει η Ευτυχία στο Εγώ;

Συνέχεια...

Ο πρίγκιπας μπήκε μέσα στην αίθουσα. Η αρχιμάγισσα καθόταν σε μια ψηλή επιχρυσομένη καρέκλα-αντίκα, ενώ η αίθουσα ήταν γεμάτη πανάκριβα αλλά παράταιρα έπιπλα που αντιπροσώπευαν πολλές διαφορετικές διακοσμητικές προτάσεις και μόδες. Γενικά το δωμάτιο ήταν αντιπροσωπευτικό της κακογουστιάς. Αλλά αν ήθελες πραγματικά να μάθεις τι σημαίνει κακό γούστο, αυτό που δεν συγκρινόταν με τίποτα ήταν η ίδια η "λαίδη"---]
Μα έπρεπε να την έβλεπες για να καταλάβεις...
Τελοσπαντων, με τα πολλα και μετά τις προσφωνήσεις κ.τ.λ., ο πρίγκιπας έκανα γνωστή την αιτία της επίσκεψής του.
"Η επιθυμία μου είναι, αυτή τη στιγμή, και χωρίς άλλη καθυστέρηση, να ελευθερώσετε την αγαπημένη μου, την Πριγκίπισσα, από τον πύργο όπου την κρατάτε αιχμάλωτη, παρά τη θέλησή της! Την αγαπάω και με αγαπάει, δεν θα δεχτεί ποτέ να παντρευτεί το γιο σας, όσο αξιαγάπητος κι αν είναι! Δεν μπορεί να είστε τόσο άκαρδη, τόσο σκληρή, ασυγκίνητη από τα πάθη δύο παράφορα ερωτευμένων, δύο ψυχών που η μοίρα τους είναι γραμμένη στ' αστέρια, να περάσουν όλες τους τις ζωές μαζί! Εσείς, μια Μάγισσα σαγήνης, Αρχόντισσα που η ομορφιά της είναι ξακουστή σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης... (Ενώ τα έλεγε αυτά προσπαθούσε να κρύψει όσο μπορούσε την αηδία που διαφαινόταν στα χαρακτηριστικά του προσώπου του. Ευτυχώς στεκόταν σχετικά μακρυά από τη μάγισσα, άσε που η ίδια ήταν μύωπας) και μπλα μπλα μπλαα...
"Χμμμ..." (συνήθως αυτό σημαίνει ότι ο άλλος σκέφτεται, τρόπος του λέγειν τώρα για τη μάγισσα, αφού αγνοούσε τι σήμαινε αυτή η λέξη) "Ίσως κάτι να μπορεί να γίνει για ένα τόσο συμπαθητικό αγόρι σαν και σένα...", είπε, και του έκανε νόημα να πλησιάσει με το γαμψό νύχι της, ενώ το άλλο της χέρι χάιδευε ηδονικά το ντεκολτέ της...
Ο πρίγκιπας, που κατάλαβε πού το πήγαινε, ξεροκαταπιε. (Ευτυχώς η μαγισσα έπασχε και από μερική κώφωση)
Αποφάσισε όμως να παίξει το παιγνίδι της. Τουλάχιστον φαινομενικά...

Την πλησίασε και γονάτισε στα πόδια της, αρχίζοντας να τα φυλάει με πόθο, δηλώνοντας την αιώνια ευγνωμοσύνη του. Εκεινη άπλωσε τις χερούκλες της στο κεφάλι του, τον κοίταξε στα μάτια με νόημα, και του όρμηξε. Αυτός προσπάθησε να μην προσπαθήσει να της ξεφύγει αλλά... δεν άντεξε!
"Τι συμβαίνει; Δεν μπορείς να ξεχάσεις την πριγκιπισσούλα σου; Γιατί δεν είναι δυνατόν να μη σου αρέσω! Πάντως μην ανυσηχείς δεν πρόκειτε να το μάθει!"
Ο πριγκιπας συγκατένευσε ανακουφισμένος, και τη ρώτησε: "Πώς είσαι τόσο σίγουρη γι' αυτό;"
Εκείνη τον πλησίασε με συνομωτικό ύφος και του ψιθύρισε στο αυτί.
"Γιατί βλέπεις... δεν είναι αλήθεια ότι οι νεκροί παρακολουθούν και κρίνουν τις πράξεις των ζωντανών! Σσσσσσ!"
Ο πρίγκιπας άλλαξε δέκα χρώματα και τα μάτια του κόντεψαν να βγουν έξω απ' τις κόχες τους. Όμως, με έναν αξιοθαύμαστο τρόπο, κατάφερε μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα να επανέλθει στον παρομοιώδη ήρεμο χαρακτήρα που τον αντιπροσώπευε.
"Έχεις δίκιο...", είπε, με το κεφάλι σκυφτό και τα μάτια του να κοιτάζουν στα πόδια του.
Η μάγισσα άρχισε να γελάει.
"...Οι νεκροί δεν έχουν κρίση" συμπλήρωσε κοιτώντας την στα μάτια, ενώ την ίδια στιγμή της έδωσε μια γερή τσιμπιά πάνω απ' τον αστράγαλο με το δηλητηριώδη κεντρί που είχε στην μπότα του.
Το γέλιο χώθηκε στο λαρύγγι της και παραλίγο να την πνίξει, ενώ το πρόσωπό της έπαιρνε σιγά σιγά μια απορημένη έκφραση...

...Η οποία έμεινε για πάντα στο πρόσωπό της!
Τα υπόλοιπα ήταν εύκολα, με τον πρίγκιπα να ανεβαίνει τρέχοντας τις σκάλες ως τον πιο ψηλό πυργίσκο, ξεθεωμένος να σκοτώνει το σάιμποργκ πριν καλά καλά τον πάρει είδηση, να σπάει την πόρτα ρίχνωντάς της μια ξεγυρισμένη κλωτσιά και τα δυο ερωτευμένα πιτσουνάκια να ξανασμίγουν επιτέλους υπό τον ήχο... του συναγερμού!
Ο πρίγκιπας έψαξε στις τσέπες του και ανακάλυψε έναν αναπτηρα που οι φύλακες που τον έψαξαν δεν μπήκαν στον κ0πο να πάρουν, αγνοώντας ότι στην πραγματικότητα επρόκειτο για έναν αναπτήρα... λέιζερ! (Κι αν αναρωτιέστε γιατί ο πρίγκιπας δεν τον χρησιμοποίησε πιο πριν, η αλήθεια είναι ότι τον είχε ξεχάσει και ο ίδιος!) Έκοψε με αυτόν τα... αδαμαντένια κάγκελα του παραθύρου, έριξε κάτω το σχοινί που είχε από καιρό κατασκευάσει η πριγκίπισσα με τα απομεινάρια από τα σεντόνια και τα ρούχα της, οι δυο τους γλίστρησαν αγκαλιασμένοι κάτω όσο πιο ομαλά μπορούσαν, προσγειώθηκαν στη ράχη ενός Υπέροχου Άσπρου Φτερωτού Αλόγου (συγγνώμη Πόνι ήθελα να πω) και... πέταξαν μακρυά, πίσω στη χώρα της Τρελής Φαντασίας από την οποία και ξέφυγαν...

ΤΕΛΟΣ

Παραμύθι...

Και εμείς ζήσαμε καλά κι αυτοί καλύτερα...
Η καλόκαρδη και πανέμορφη αν και λίγο χαζούλα πριγκίπισσα παντρεύτηκε τον ωραίο της πρίγκιπα και φύγανε μαζί για τη χώρα του μέλλοντος καβάλα στο άσπρο τους... πόνι -καθώς το φυσικό τους ύψος δεν έφτανε αυτό της μεγαλοσύνης τους κι εξάλλου όσο πιο κοντός είσαι τόσο περισσότερες πιθανότητες έχεις να επιβιώσεις στο μέλλον, ρωτήστε τα μυρμήγκια!

Ο πρίγκιπας νίκησε την κακιά μάγισσα χρησιμοποιώντας το μυστικό του όπλο: μπότες με σπιρούνια, εμπλουτισμένες με ένα συνθετικό δηλητήριο παρόμοιο στη σύσταση με αυτό που διαθέτει η σφίγγα αλλά πολύ ισχυρότερο. Οργάνωσε μια εκπληκτική επιχείρηση διάσωσης της πριγκίπισσας, η οποία βρισκόταν φυλακισμένη στον πιο ψηλό πύργο του κάστρου, όπου η μάγισσα την κρατούσε προσπαθώντας να την κάνει να συμφωνήσει να βοηθήσει το γιο της να ξαναγίνει πρίγκιπας από βάτραχος που ήτανε. Το οποίο περιλάμβανε τα γνωστά: να του δώσει όρκους αιώνιας αγάπης και υποταγής και να σφραγίσει τη συμφωνία με ένα γαλλικό φιλί. Ο δεσμοφύλακάς της ηταν ένα μαστουρωμένο ανθρωποειδές τύπου Α.Ι. (ήτοι με τεχνιτή νοημοσύνη) που νόμιζε πως έμοιαζε με τον Μπραντ Πιτ και της την έπεφτε συνέχεια κανονικά.

Ο πρίγκιπας μπήκε στο κάστρο και αρχικά ζήτησε ακρόαση χρησιμοποιούμενος την πριγκιπική του ιδιότητα, ελπίζοντας έτσι να γλιτώσει τις συνήθεις γραφειοκρατικές διαδικασίες... Μετά από αρκετή ώρα και αρκετά έγγραφα που χρειάστηκε να συμπληρώσει για να πιστοποιήσει την ταυτότητά του τού ανακοινώθηκε ότι: "Η Αξιότιμη Λαίδη και εκλεγμένη αρχηγός του συμβουλίου των μαγισσών για 9η συνεχή χρονιά θα του έκανε την τιμή να τον δεχτεί στο γραφείο της για 20 ολόκληρα λεπτά. Παρακαλείστε ωστόσο να αφαιρέσετε τα βασιλικά σας υποδήματα πριν την είσοδό σας στην αίθουσα."
(συνεχίζεται)

SECOND CHANCE

Hello, do you remember me?
I'm not surprised that you don't
It's no like I am a face to remember
Someone who engraves deep in mind
Someone... well, someone like you.

Remember? We actually met just once
We talked and talked and then talked again
Everybody seemed surprised but us
And then there was that light in your eyes when you talked...
I guess it is a light you always have
But there was a time - or just a moment was it?
Well, at that time I thought you only had it with me.

At that very night you called me
I used to feel more and more lonely in that room alone
But I think I've already told you about that
Anyway, everyone said we should,
We looked so crazy foolish made for each other!
But then, nothing happened back then.

So you remembered me? Honestly, I didn't expect you to do so
It's not like we had something, just a night to remember
For me a night to remember all my life
'Cause it's a night to regret for eternity.

'Cause they all said
We were so crazy foolish made for each other
I guess this "were" is the real problem
We were, we had, we felt, we should...
Is there a chance we could...?

Waiting for something to happen...

There are only 2 people in the world who know who am I and at the same time they know about this blog... But I'd definatelly prefer it if there was none... Anyway, I can't change that now, and to be honest I think it may turn out to be better, cause what's the point of let the unknown to know who you really are if the people close to you doesn't give a damn!
Anyway, as I started to say personal things about me, I shall continue to do it...
And I still wait for something to happen, both in my blog and my life...

_______________________________________________________


My favourite band of all times is SCORPIONS!!!
I would make a little review if I wasn't afraid some of the longtime funs may felt offended, cause what I could say wouldn't even catch the nail of what SCORPIONS really are, and they certainly doesn't need me to praise them!

Here's the lyrics of one of my favourite songs of them...

*WE'LL BURN THE SKY*

Music: Rudolf Schenker

Lyrics: Monika Dannemann

I'm in love with the sunshine

I'm in love with the falling rain

everything seems to call your name.

Yesterday you were leaving

leaving life and all the pain

everything wants you back again.

I've found myself through you

and there was love in my life

I felt always naturally high and my love had a home

but now my mind has started to roam

you're my life giving fire and you carried all my love

through you I was so inspired

you're engraved deep in my heart!

My dreams recall us being one

I've searched for you to be free

my force of life you have always been.

I Feel blue since you've gone

your breath of love surrounded me

when can I rejoin you to be free.

Wait, can this be a dream

there is a voice in my head

it belongs to you, it say's

don't cry, no need to be sad

there's a way to stay with you again

it's more than you ever had

and no death brings us apart

our timeless love always grows

because you are in my other heart!

I know we've never been apart

Your love sets fire to my heart

We'll burn the sky

when it's time for me to die!

We'll burn the sky...

About Bookcrossing...

bookcrossing
n. the practice of leaving a book in a public place to be picked up and read by others, who then do likewise.


Do you enjoy reading?
Or do you just like reading some books from time to time?
Even if books is not your favourite subject, you'll definately find the idea of "Bookcrossing" very interesting!
It's the bizarre idea of making the whole world a free library!
And a exciting way to meet new people through... travelling books!

Well, to understand what I'm talking about, just follow my links...
www.bookcrossing.com

"SWEET DREAMS ARE MADE OF THIS..."

...Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί όταν κάποιος πέφτει πρέπει οι άλλοι να γελάνε.
Δεν είχα, βλέπετε, αυτή την εμπειρία από το οικογενειακό μου περιβάλλον και στην αρχή όταν το παρατήρησα, όντας αθώα, με έκανε να πέσω από τα σύννεφα! (σ.σ. και χωρίς κανέναν να μου απλώσει το χέρι...)
Βέβαια με τον καιρό το συνήθισα κι εγώ κι έμαθα κι εγώ να γελάω.
Ωστόσο ποτέ δεν το κατάλαβα...

***

...I never really understood why should we laugh when somebody's falling.
You see, I didn't have this experience from my family and when I first noticed it, being still innocent, I fell from the clouds where I was leaving! (without someone to lay a hand to me, too...)
Of course after a while I also get used to it and I also learnt to laugh, too.
However, I never actually understood it...

_________________________________________________


*Sweet Dreams*
Marilyn Manson

Sweet dreams are made of this
Who am I to disagree?
Travel the world and the seven seas
Everybody's looking for something

Some of them want to use you
Some of them want to get used by you
Some of them want to abuse you
Some of them want to be abused

I wanna use you and abuse you
I wanna know what's inside you

Hold your head up, movin' on
Keep your head up, movin' on...
Movin' on!

Sweet dreams are made of this
Who am I to disagree?
Travel the world and the seven seas
Everybody's looking for something

Some of them want to use you
Some of them want to get used by you
Some of them want to abuse you
Some of them want to be abused

I'm gonna use you and abuse you
I'm gonna know what's inside
Gonna use you and abuse you
I'm gonna know what's inside you...

- "Μερικές φορές καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς."
Ναι, και μερικές φορές καλύτερα να μιλάς παρά να σιωπάς! Τι βασανιστικό που είναι άλλωστε! Κρατάς το στόμα σου κλειστό, ελπίζοντας κατά βάθος κάποιος να διαβάσει το βλέμμα σου. Όπως ελπίζουν οι ναυαγοί να βρει κάποιο πλοίο το ελεύθερο μπουκάλι...

- Μερικές φορές δεν έχεις μάθει να πετάς το μπουκάλι στη θάλασσα... Μένεις με το σημείωμα στην τσέπη και ελπίζεις ότι την επόμενη φορά θα βρεις το κουράγιο να το βάλεις στο μπουκάλι... Πες το δειλία, πες το φόβο ή ακόμα και εγωισμό... Ίσως πιστεύω ότι μπορώ να κολυμπίσω!

- Ίσως να έχεις δίκιο. Αλλά μόνος του κανείς δεν μπορεί να κολυμπήσει για πολύ. Όσες δυνάμεις κι αν έχει, αργά ή γρήγορα θα πνιγεί. Το ξέρω, γιατί κι εγώ η ίδια το δοκίμασα. Κι εκεί που ήξερα ότι οι δυνάμεις μου δε θα κρατούσαν για πολύ, εγώ συνέχιζα. Όμως έφτασε μια στιγμή που η άβυσσος παραλίγο να με καταπιεί. Τότε κοίταξα γύρω μου και για πρώτη φορά πρόσεξα πόσα χέρια απλώνονταν για να με βοηθήσουν. Χέρια που ποτέ μου δε φαντάστηκα ότι θα το τολμούσαν. Χέρια που ίσως να μην είχαν τη δύναμη να με τραβήξουν αλλά εγώ τα εμπιστεύτηκα. Γιατί η εμπιστοσύνη είναι κάτι το σπουδαίο. Και, τελικά, βγήκα στη στεριά.

***

"...Steal the time, take a song and be glad
Be free as the birds, don't be sad
Your time will come, I'll make you feel it.

You're still young like the sun after rain
Follow the light, it's not in vain
And you will see I'll touch your feelings..."

(Born To Touch Your Feelings -
Scorpions)