Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ:
Ο ΚΥΒΟΣ (CUBE)
Ένα μινιμαλιστικό αριστούργημα. Μια ταινία τρομακτική για λόγους... εσωτερικούς. Κάτι σαν το Μάτριξ 1 και τη Σκοτεινή Πόλη, αλλά σίγουρα πιο πρωτότυπο και βαθύ από το πρώτο και πιο αυθεντικό από το δεύτερο. Πολύ λίγες ταινίες μπορούν να πουν τόσο πολλά με τόσο απλό και ταυτόχρονα ιδιοφυή τρόπο!
Και, τελικά, τι είναι ο "Κύβος"; Το πιο... ψυχολογικό ψυχολογικό θρίλερ; Μια πάρα πολύ εύστοχη παραβολή για τον κόσμο μας; Μια αντανάκλαση των χαρακτήρων που ξεδιπλώνονται στο έργο και σιγά-σιγά απογυμνώνονται; Όλα αυτά μαζί; Ή μήπως τίποτα από όλα αυτά;;
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ:
GOLLUM'S SONG
Where once was light
Now darkness falls
Where once was love
Love is no more
Don't say -- goodbye
Don't say -- I didn't try...
These tears we cry
Are falling rain
For all the lies you told us
The hurt, the blame!
And we will weep
To be so alone
We are lost!
We can never go home
So in the end
I'll be -- what I will be
No loyal friend
Was ever there for me
Now we say -- goodbye
We say -- you didn't try...
These tears you cry
Have come too late
Take back the lies
The hurt, the blame!
And you will weep
When you face the end alone
You are lost!
You can never go home
You are lost!
You can never go home...
Από το Soundtrack του Lord of the Rings: The Two Towers (του Howard Shore)
