Η μοναξιά πιστεύει πως στο τέλος θα την αγαπήσουμε
Μα εγώ πιστεύω η μοναξιά είναι τρελή.
Γι' αυτό και δε σταμάτησε να μας παιδεύει,
Γιατί πιστεύει πως στο τέλος θα την αγαπήσουμε.
Γι' αυτό κι όταν τη διώχνουμε εμείς μακριά αυτή ξαναγυρίζει.
Γι' αυτό όταν τη φτύνουμε κολλάει περισσότερο, σαν γραμματόσημο.
Μα εγώ πιστεύω η μοναξιά τα έχει χάσει.
Απόψε η μοναξιά τρελάθηκε και σκούζει
Μου λέει πως μόνο αυτή είναι πιστή
Κι ας έχει τόσους άλλους εραστές.
Απόψε η μοναξιά τρελάθηκε και σκούζει
Μου λέει πως ακόμα κι όταν λείπω αυτή θα 'ναι μαζί μου
Θα είμαστε πάντα μαζί,
Εγώ κι η μοναξιά μου.
Μα εγώ πιστεύω τρελαθήκαμε
Κι εγώ κι η μοναξιά μου.
Χθες βράδυ γυμνή μπρος στον καθρέφτη μου διέκρινα την αλήθεια
Είχα κρυφτεί από τον ήλιο
Κι εγώ κι η μοναξιά μου.
Νόμιζα πως φοβόταν το σκοτάδι μα εκείνη δε φοβάται.
Πίστεψα πως φοβάται και τη μέρα μα εκείνη η αθεόφοβη,
Η μοναξιά τρελάθηκε,
Και βγαίνει και τη μέρα.
Η μοναξιά με ακολουθεί συνέχεια και με φροντίζει
Η μοναξιά με ακολουθεί συνέχεια σαν το πιστό σκυλί
Η μοναξιά ποτέ της δε με αφήνει μόνη.
Με τις φροντίδες, πού θα πάει; στο τελος θα τη συνηθίσω
Με τη συνήθεια, πού θα πάει; στο τέλος θα την αγαπήσω
Εγώ... κι η μοναξιά μου.
No comments:
Post a Comment